Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5).
Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.
Cxitie... Ĉi tie kuŝas mia persona blogo... Mia esperanta blogo, kompreneble! Se vi ŝatas tiun fatrason, ne hezitu sendi al mi komenton, kritikon aŭ kuraĝigon. Samideane.
Skribis
Joël
at
8:22 pm
5
komento(j)
Temoj : Esperanto
Antaŭlonge, en maljuna Rusujo, la caro malsaniĝis.
Lia malsano estis mistera. La kompatinda caro fariĝis trista, melankolia, kaj li ne plu deziris vivi. Neniu kuracisto kapablis resanigi la caron.
Iun tagon, granda saĝulo malkovris rimedon:
- Necesas trovi feliĉan ulon, demeti sian ĉemizon, kaj meti ĝin al caro.
Tuj, multe da misiistoj travizitis la tutan landon, sed ili ne povis trovi feliĉan ulon. Kelkaj homoj estis riĉaj, sed malsanaj ; aliaj estis sanaj, sed ili ĝemis pri granda mizero aŭ pri infanoj... Ĉiuj, sen escepto, riproĉis ion al la vivo.
Iun tagon, preterpasante antaŭ mizera dometo, la filo de la caro aŭdis voĉon:
- Kia feliĉo! Mi bone laboris! Mi bone manĝis! Mi nun bone dormos! Mi neniam povos peti pli de la vivo!
La filo de la caro ĝojis. Finfine, li trovis feliĉulon!
Li ordonis al la servistoj eniri la dometon, kaj aĉeti la ĉemizon de la ulo kontraŭ multe da oro.
Ili eniris la malluman ĉambron, sed tute mirigitaj, ili nur vidis ridetantan homon, kiu surhavis neniun vestaĵon !
Kompreneble, li estis tiel mizera, ke li ne havis eĉ ne unu ĉemizon!
Skribis
Joël
at
1:12 pm
2
komento(j)
Skribis
Joël
at
8:53 pm
0
komento(j)
Ĉe la bordo de larĝa rivero, iu skorpio meditis: "Kiel transiri la riveron ?"
La skorpio alvokis iun preterpasantan ranon:
- Bonvolu helpi al mi transiri la riveron!
- Vi frenezulo! Se vi kuŝas sur mia dorso, vi pikos min, kaj mi mortos!
- Ne estu stulta, mi ne kapablas naĝi! Se mi pikas vin, vi dronos, do mi ankaŭ mortos!
Post longa parolado, la skorpio sukcesis konvinki la ranon, kiu akceptis.
Sed, meze de la rivero, doloriga brulvundo en dorso tremetigis la ranon.
- Bestaĉo! Vi pikis min! Mi baldaŭ mortos!
- Jes, mi tre bedaŭras pro tio, sed... ne eblas forfuĝi el la vera naturo sia !
Kaj, la du bestoj kunkune dronis en kotplena rivero.
Skribis
Joël
at
4:49 pm
3
komento(j)
Fripono estas la nigra kato de miaj nepoj.
Fripono estas tre inteligenta besto.
Neniom mankas al li escepte parolo.
Fakte, Fripono ne parolas, sed... Fripono legas!
Plue, Fripono legas Esperantlingvajn *mesaĝojn! (Vidu atente la bildon ĉisube)
Skribis
Joël
at
7:25 pm
1 komento(j)
Skribis
Joël
at
7:02 pm
4
komento(j)
Hodiaŭ matene, frostis, forte frostis...
La prujno blankigis la tutan pejzaĝon, kaj ŝanĝis araneaĵojn en belegaj fajnaj artaĵoj.
Skribis
Joël
at
7:42 pm
3
komento(j)
Temoj : naturo
Ambrose *Bierce diris :
"Ortografio estas scienco kiu konsistas skribi vortojn laŭ la okuloj, ne laŭ la oreloj."
Sendube... li ne konis Esperanton!
*Ambrose Bierce (1842 – 1914) estis usona ĵurnalisto kiu plej famas por “The Devil's Dictionary” (La Vortaro de la Diablo).
Skribis
Joël
at
6:21 pm
1 komento(j)
Temoj : libro

Panjo:
- Nu, filineto mia, kiom da bombonoj doni al vi?
Filineto:
- Tli...
Panjo:
- Ne diru tli, sed tri. Mi ne donos bombonojn ĝis kiam vi ne elparolos ĝuste.
Filineto:
- Kvin...
Skribis
Joël
at
5:02 pm
2
komento(j)
Temoj : humuro
Kristnasko en familia rondo:
Ĉiuj feliĉas en varma etoso, geinfanoj ĝojas antaŭ donacoj...
Mi ankaŭ ricevis donacon... Esperantan donacon!
Jen:
Mi memoras, ke mi pasie legis la Aventurojn de Tinĉjo kiel knabo (kompreneble en la franca, mia naska lingvo).
Hodiaŭ, legante tiun albumon, mi duoble feliĉas, ĉar mi retrovas mian infanaĝon kaj plibonigas mian E-lernadon...
Mi ankoraŭ tutkore dankas mian filinon por tiu bela neatenditaĵo.
Skribis
Joël
at
8:29 pm
1 komento(j)
Temoj : libro
Patro:
- Ĉu ne estas mirinde, ke birdoj scipovas flugi al Afriko sen mapo kaj kompaso?
Filo:
- Sed estus ja eĉ pli mirinde, se birdoj kunportus mapon kaj kompason!
Skribis
Joël
at
11:02 am
7
komento(j)
Temoj : humuro

Instruisto:
- Ĉu vi konas la vorton "kometo"? Kometo estas malgranda astra korpo, kiu venas de la ekstera sunsistemo, kaj de tempo al tempo spektinde trairas la ĉielon.
Lernanto:
- Nun, mi bone komprenas kio estas kometo, sed... ĉu granda kometo nomiĝas "komo"?
Skribis
Joël
at
10:02 am
4
komento(j)
Temoj : humuro
- Kiel facile plibonigi sian Esperanton?
- Aŭskulti kanzonojn...
Ekzistas multe da malsamaj muzikstiloj, tiel oni povas sempene trovi sian feliĉon en la muzikmondo.
Mi ofte aŭskultas la nederlandan grupon "KAJTO", kiu proponas tre belan repertuaron el vigla diverslanda popolmuziko, maristaj kantoj, popoldancoj, ktp...
Plue, iliaj humoraj kanonoj estas brilaj juveletoj.

Elŝuteblaj mp3 dosieroj:
Skribis
Joël
at
12:41 pm
2
komento(j)

Skribis
Joël
at
1:00 pm
1 komento(j)
Temoj : humuro
Kara Soho,
Mi ĵus legis la blogon de via mastro, sed li eraris. Mi nomiĝas Pikilino... ĉar mi estas erinecino!
Rigardu ĉisube miajn du ĉarmajn erinecidojn.
Skribis
Joël
at
8:16 pm
0
komento(j)
Temoj : naturo
Paciento :
- Ĉu vi havas medikamenton por mia terura kapdoloro?
Kuracisto:
- Vi certe fartos pli bone, se vi penos meti iom pli da sango en vian alkoholon.
Skribis
Joël
at
7:45 pm
2
komento(j)
Temoj : humuro
Soho estas mia hundo.
Ĉiuvespere, ĝemante, Soho bojas por eliri.
Ekstere, li ofte renkontas pikan amikon... Ĝi nomiĝas "Pikilo"! Kompreneble, tiu kunulo estas erinaco!
Delonge tiu simpatia besteto travivas ĉitie.
Pilkilo eldormiĝis ĉe noktiĝo por viziti la ĝardenon, kaj gustumi bongustajn insektojn kaj grasajn limakojn.
Sed Soho ne ŝatas vizitantojn. Tuj post kiam li trovas la erinecon, li haltas, kaj bojas, bojadas, bojegas...
La kompatinda erinaco volviĝas, kaj pacience atendas, atendadas...
Kaj ĉiam, la hundo laciĝas, kaj...rezignas!
"Ĝis morgaŭ, Pikilo!"
Skribis
Joël
at
1:44 pm
0
komento(j)
Temoj : naturo
Iun alian tagon, mi renkontis la ĉi suban arbon.
Mi alproksimiĝis por foti ĝian grandan nazon, sed... subite mi aŭdis strangan basan voĉon!
Estis la voĉo de la arbo...
La arbo deklamis... Jes, same kiel baritono, ĝi deklamis tiun frazon:
Skribis
Joël
at
9:53 pm
0
komento(j)
Kelkfoje, la naturo kreas malbanalan kreskaĵon.
Iun tagon mi renkontis tiun strangan arbon. Mi demandis al ĝi :
"Pardonu, ĉu mi povas foti vin?"
"Kompreneble", respondis la arbo ruĝiĝante, "sed... mi ankoraŭ estas tute malkombita."
Skribis
Joël
at
6:31 pm
0
komento(j)
Plenigu la tabelon, tiamaniere ke ĉiu linio, ĉiu kolumno, kaj ĉiu kvadrato (aŭ ortangulo) entenu nur unufoje ĉiujn literojn de la elektita vorto.
Vi trovos ĉi sube la solvojn de la unuaj liter-sudokoj (2006-10-19)
Skribis
Joël
at
12:05 pm
1 komento(j)
Temoj : ludo