Meditado

Ĉi-matene, mi atente relegis la poemon "Unue ili la judojn venigis". La pastoro, Martin Niemöller, verkis ĝin en germana lingvo, dum la holokaŭsto.










Kiam la nazioj forkondukis la komunistojn,
Silentis mi,
Mi estis ja ne komunisto.

Kiam ili malliberigis la socialdemokratojn,
Silentis mi,
Mi estis ja ne socialdemokrato.

Kiam ili forkondukis la sindikatanojn,
Mi ne protestis,
Mi estis ja ne sindikatano.

Kiam ili la judojn venigis
Silentis mi,
Mi estis ja ne judo.

Kiam ili min venigis,
Estis jam neniu,
Kiu povis protesti.

Luma perlo

Luma perlo: mia kvina *hajko

*Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5). Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.

donaco

La 21-an de junio 2007,
Al miaj gelernantoj kaj kolegoj, tiun hajkon mi dediĉas:

varma solstico
kortuŝa donacaro
eterna danko

Printempas...

Printempas: Mia kvara *hajko




*Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5). Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.

Ĉielarko

Ĉielarko: mia tria *hajko



*Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5). Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.

Prujno

Prujno : Mia dua *hajko

*Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5). Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.

Krepusko

Krepusko: Mia unua hajko...

Hajko estas poeziaĵo (el japana tradicio) konsistanta el 3 linioj kun entute 17 silaboj (5 - 7 - 5).
Verkita en simpla lingvaĵo, hajko kutime priskribas la naturon, kaj invitas la legantojn al meditado.

La lamo kaj la laro

Iun tagon, cirko staris

en vilaĝo ĉe la maro.
Oldan lamon suferigis
terurega dentdoloro.

Ĝi manĝis malmolan grenon
kaj frakasis la molaron.

Super la cirko, flugetis
iu granda blanka laro.
Tristan ĝemon ĝi aŭdis
elvenantan de la cirko.

Ĝi proponis al la lamo
helpeton por resanigo.

Enfosante sian bekon
enen de l' buŝ' malfermita
de la lamo mirigita,
ĝi eltraktis la molaron.

Poste la lamo feliĉa
fariĝis tute dankema.

La moralo: Lamo, laro... La molaro...

Kial blogi?

Kial blogi?

Tutsola ĉe komputilo
Vojaĝanta nur en penso,
mi meditas: kial blogi?
Ĉu mi volas ion diri?
Enhavas mia blogaro:
humuron kaj rakontetojn,
naturon kaj desegnaĵojn,
por nekonata legonto.
Plezuretojn mi ŝategas
tra la reto dispartigi,
kaj precipe mi deziras
Esperanton disvastigi.

Por kuraĝigi blogiston,
sufiĉas eta donaco:
Ĉu vi ŝatis la mesaĝon?
Alvenu via komento!

Ĵeo
http://cxitie.blogspot.com

La tombo kaj la rozo

Aŭtunas: matena roso, rufaj folioj, hela suno, fajro en kameno... Ideala tempo por legi tiun belan poemon...

La tombo diris al la rozo:

—El rosaj larmoj, sen ripozo,

Vi kion faras, ama flor'?

La roz' al tombo por rediro:

—Vi kion faras el akiro

Nutranta vin je ĉiu hor'?

La roz': —En ombro, tomb' malvarma,

Mi faras el la roso larma

Aromon ambran, de miel'.

La tombo: —Mi, ho flor' plendanta,

El ĉiu la anim' venanta

Anĝelon faras por ĉiel'!

Victor HUGO elfrancigis Antoni GRABOWSKI